Serwis informacyjny
NSZZ Solidarność Enea Gorzów Wielkopolski

W 44 rocznicę pacyfikacji Gorzowskiego URSUSA uczestnicy tamtych wydarzeń spotkali się przy tablicy upamiętniającej to wydarzenie. Pracownicy URSUSA,  ludzie „Solidarności”, członkowie Zarządu Regionu Gorzów NSZZ "Solidarność"  uczcili pamięć tych co walczyli o WOLNĄ POLSKĘ. W okolicznościowym spotkaniu uczestniczyły też Poczty Sztandarowe NSZZ Solidarność byłych ZM URSUS, Zarządu Regionu i Gorzowskiej Enei.

Obecny był również Kapelan Gorzowskiej "Solidarności" ks. Zbigniew Samociak, Niestety kolejny już raz na obchodach rocznicowych, nie było Prezydenta Miasta ani Wojewody... Władza przychodzi tylko na okrągłe rocznice. Niestety nie było też regionalnych mediów, mimo, że dzień wcześniej powiadomiliśmy ich o rocznicowym spotkaniu. Pocieszające jest to że w spotkaniu uczestniczyła rekordowa liczba 8 uczestników strajku z 16 grudnia 1981 r (Gwidon Szewczyk, Wiesław Grześkowiak, Marek Lewandowski, Jerzy Martyła, Zenon Bartoszek, Andrzej Madaj, Ryszard Sętkowski i Krzysztof Gonerski).

Przy tablicy pamiątkowej ufundowanej przez LUDZI SOLIDARNOŚCI w 2006 r. głos zabierali: Waldemar Rusakiewicz(Szef Gorzowskiej „Solidarności”) -w imieniu organizatorów podziękował wszystkim przybyłym na rocznicowe obchody oraz pamięć historyczną. Ks. Z. Samociak poprowadził modlitwę w intencji wszystkich , którzy utracili zdrowie i życie walcząc o Wolną Polskę.

 K.Gonerski w imieniu uczestników strajku w URSUSIE wyraził oburzenie tym co się dzieje aktualnie w naszym kraju: -przewracanie bardzo wysokich emerytur funkcjonariuszom służby bezpieczeństwa oraz obejmowanie najważniejszych stanowisk w Polsce  (Marszałek Sejmu) przez działaczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej ( dla tych co nie pamiętają to członkowie tej organizacji po II wojnie światowej walczyli ze wszystkimi, którzy chcieli wolnej Polski i mają krew na rękach) . Aparatczycy PZPR W. Jaruzelski i Cz. Kiszczak odpowiadają za masakrę na wybrzeżu w 1970 r. oraz za wprowadzenie stanu wojennego.

To wystąpienie nie podobało się jednej osobie, która po stwierdzeniu , że jest to uprawianie polityki opuściła okolicznościowe spotkanie.

Odśpiewanie hymnu oraz pamiątkowe zdjęcie zakończyło spotkanie przy obelisku na Skwerze Jerzego Popieuszki. Podziekowania dla Radnego Jarosława Porwicha, który w tym roku wywalczył w Radzie Miasta tą nazwę).

Organizatorzy rocznicowego spotkania korzystając z gościnności Proboszcza pobliskiej Parafii Chrystusa Króla Ks. Jerzego Piaseckiego zaprosili wszystkich uczestników rocznicowych obchodów do salki katechetycznej na rarytasy z czasów stanu wojennego – chleb ze smalczykiem, ogórki kiszone, grzybki w occie, swojskie wyroby, o które zadbali uczestnicy strajku w URSUSIE.  Była też herbatka i kawa i coś słodkiego. Było skromnie, godnie i smacznie.

Pracownicy URSUSA, nie tylko uczestnicy strajku wspominali stare czasy kiedy wspólnie pracowali w Zakładach Mechanicznych. Miłym akcentem było uhonorowanie 8 uczestników strajku w URSUSIE pamiątkowymi statuetkami „DZIĘKUJEMY ZA SOLIDARNOŚĆ”. Do zobaczenia za rok na 45 rocznicę pamiętnych wydarzeń.

Więcej zdjęć z Naszego FB

Wcześniejsze rocznice pacyfikacji URSUSA

"Miasto w stanie" domument TVP 3 

Powrót SB-ckich emerytur

Powtórka z historii.

Strajk w Zakładach Mechanicznych, zwanych potocznie Ursusem, rozpoczął się 15 grudnia 1981. Strajkowała większość z załogi, która wówczas liczyła (łącznie z filią w Sulęcinie) około 2 tys. osób. Pracownicy domagali się zakończenia stanu wojennego, oraz wypuszczenia aresztowanych działaczy NSZZ „Solidarność” oraz ukarania winnych wprowadzenia stanu wojennego. Nad ranem 16 grudnia (ok 2.00) 1981 doszło do pacyfikacji protestu. Na teren zakładu wjechał czołg, który staranował bramę do hali, w której przebywali strajkujący. Do strajkujących strzelano z granatów z gazem łzawiącym. Dla uciekających ZOMO-wcy stworzyli „ścieżkę zdrowia”. Bito, kopano, okładano pałkami milicyjnymi nawet leżących. W strajku uczestniczyło 1200 osób w ciągu dnia (w momencie pacyfikacji  600). Do likwidacji strajku i jego pacyfikacji użyto:-682 funkcjonariuszy milicji obywatelskiej w tym również ZOMO, -1632 żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego,-1 czołg –T 54,-3 transportery opancerzone,-3 więźniarki. Pobito 33 osoby (tyle zostało hospitalizowanych). Ucierpiały też rodziny strajkujących, które po strajku były prześladowane i represjonowane. Po strajku zatrzymano 81 osób. Za organizację strajku 15 osób skazano na wyroki od 10 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Wyrok pięciu lat pozbawienia wolności otrzymał między innymi uznawany za lidera strajku zmarły w tym roku Tadeusz Kołodziejski. Do wyroku 5 lat za organizację strajku dodano mu  jeszcze 3 lata więzienia za odezwę do Wojska Polskiego -razem 8 lat . 28 osób zostało skazanych przez kolegia na grzywnę 4000 zł, a jedna dostała miesięczny areszt. Po strajku wiele osób zwolniono dyscyplinarnie z pracy, i wręczono „wilczy bilet”.

Wydarzenia z 1981 w Gorzowie Wlkp. upamiętnia tablica ufundowana 16 grudnia 2006 r. przez Ludzi „Solidarności” „WSPOMNIJ LUDZI , KTÓRZY ODWAŻNIE WYRAZILI WIERNOŚĆ IDEAŁOM SOLIDARNOŚCI 15-16 GRUDNIA 1981 ROKU NA TERENIE ZAKŁADÓW MECHANICZNYCH URSUS”. Oraz cytat „MIELIŚMY ODROBINĘ NIEZBĘDNEJ ODWAGI” -ZBIGNIEW HERBERT.

W tym samym czasie w Kopalni Węgla Kamiennego  „Wujek”  podczas pacyfikacji strajku zabito 9 Górników, 23 zostało ciężko rannych.

CZEŚĆ I CHWAŁA BOHATEROM  WALCZACYM O WOLNĄ POLSKĘ

Wiadomość tą wyświetlono 1138 razy.