Serwis informacyjny NSZZ Solidarność ENEA Gorzów Wlkp. - Sobota, 15 Sierpień 2026r.
Drukuj

Jak co roku 16 grudnia w rocznice brutalnej pacyfikacji strajku (16.12.1981r.) spotkaliśmy się przy tablicy upamiętniającej tamto smutne wydarzenia. Uczestnicy strajku, pracownicy URSUSA,  ludzie „Solidarności”, członkowie Zarządu Regionu Gorzów NSZZ Solidarność  uczcili pamięć tych co walczyli o WOLNĄ POLSKĘ. W okolicznościowym spotkaniu uczestniczyły też Poczty Sztandarowe NSZZ Solidarność byłych ZM URSUS, Zarządu Regionu i Gorzowskiej Enei.

Obecny był również Kapelan Gorzowskiej Solidarności ks. Zbigniew Samociak, oraz Dyrektor Archiwum Państwowego w Gorzowie Wlkp. Dariusz Rymar  Niestety kolejny już raz na obchodach rocznicowych, nie było Prezydenta Miasta ani Wojewody... Władza przychodzi tylko na okrągłe rocznice.

W rocznicowym spotkaniu uczestniczyło 4 uczestników strajku z 16 grudnia 1981 r., którzy wystawili też poczet sztandarowy.  (Gwidon Szewczyk, Wiesław Grześkowiak, Marek Lewandowski, Krzysztof Gonerski). Z racji upływającego czasu jest nas coraz mniej…

Przy tablicy pamiątkowej ufundowanej przez LUDZI SOLIDARNOŚCI w 2006 r. głos zabierali: Waldemar Rusakiewicz(Szef Gorzowskiej „Solidarności”) -w imieniu organizatorów podziękował wszystkim przybyłym na rocznicowe obchody oraz pamięć historyczną. D.Rymar przedstawił w krótkim wystąpieniu historię strajku w URSUSIE, oraz reperkusje jakie spotkały uczestników strajku. Ks. Z. Samociak poprowadził modlitwę w intencji wszystkich , którzy utracili zdrowie i życie walcząc o Wolną Polskę. 

K.Gonerski korzystając z obecności nielicznych mediów w imieniu uczestników strajku w URSUSIE zaapelował do władz  Gorzowa Wlkp. o wybudowanie pomnika upamiętniającego to ważne w historii miasta wydarzenie -„jako uczestnicy strajku mamy nadzieję, że jeszcze za naszego żywota taki pomnik powstanie”.

Organizatorzy rocznicowego spotkania korzystając z gościnności Proboszcza pobliskiej Parafii Chrystusa Króla Ks. Jerzego Piaseckiego zaprosili wszystkich uczestników do salki katechetycznej na  rarytasy z czasów stanu wojennego – chleb ze smalczykiem oraz ogórkami kiszonymi. Była też herbatka i kawa. Było skromnie, godnie i smacznie. Pracownicy URSUSA, nie tylko strajkujący wspominali stare czasy kiedy wspólnie pracowali w Zakładach Mechanicznych. Szeroko komentowano też działania obecnej władzy, przywracające specjalne bardzo wysokie emerytury dla byłych funkcjonariuszy służby bezpieczeństwa. Oprawcy stanu wojennego będą opływali w luksusach, a Ci co walczyli z systemem komunistycznym klepią biedę, i często nie stać ich na wykupienie lekarstw…

Więcej zdjęć z Naszego FB

Ralacja -radiogorzów.pl

Wcześniejsze rocznice pacyfikacji URSUSA

POWRÓT SB-ckich emerytur

Powtórka z historii:

MINEŁY 43 LATA OD BRUTALNEJ PACYFIKACJI GORZOWSKIEGO URSUSA

Strajk w Zakładach Mechanicznych, zwanych potocznie Ursusem, rozpoczął się 15 grudnia 1981. Strajkowała większość z załogi, która wówczas liczyła (łącznie z filią w Sulęcinie) około 2 tys. osób. Pracownicy domagali się zakończenia stanu wojennego, oraz wypuszczenia aresztowanych działaczy NSZZ „Solidarność” oraz ukarania winnych wprowadzenia stanu wojennego. Nad ranem 16 grudnia (ok 2.00) 1981 doszło do pacyfikacji protestu. Na teren zakładu wjechał czołg, który staranował bramę do hali, w której przebywali strajkujący. Do strajkujących strzelano z granatów z gazem łzawiącym. Dla uciekających ZOMO-wcy stworzyli „ścieżkę zdrowia”. Bito, kopano, okładano pałkami milicyjnymi nawet leżących. W strajku uczestniczyło 1200 osób w ciągu dnia (w momencie pacyfikacji  600). Do likwidacji strajku i jego pacyfikacji użyto:-682 funkcjonariuszy milicji obywatelskiej w tym również ZOMO, -1632 żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego,-1 czołg –T 54,-3 transportery opancerzone,-3 więźniarki. Pobito 33 osoby (tyle zostało hospitalizowanych). Ucierpiały też rodziny strajkujących, które po strajku były prześladowane i represjonowane. Po strajku zatrzymano 81 osób. Za organizację strajku 15 osób skazano na wyroki od 10 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Wyrok pięciu lat pozbawienia wolności otrzymał między innymi uznawany za lidera strajku zmarły w tym roku Tadeusz Kołodziejski. Do wyruku 5 lat za organizację strajku dodanomu  jeszcze 3 lata wiezienia za odezwę do Wojska Polskiego -razem 8 lat . 28 osób zostało skazanych przez kolegia na grzywnę 4000 zł, a jedna dostała miesięczny areszt. Po strajku wiele osób zwolniono dyscyplinarnie z pracy, i wręczono „wilczy bilet”.

Wydarzenia z 1981 w Gorzowie Wlkp. upamiętnia tablica ufundowana 16 grudnia 2006 r. przez Ludzi „Solidarności” „WSPOMNIJ LUDZI , KTÓRZY ODWAŻNIE WYRAZILI WIERNOŚĆ IDEAŁOM SOLIDARNOŚCI 15-16 GRUDNIA 1981 ROKU NA TERENIE ZAKŁADÓW MECHANICZNYCH URSUS”. Oraz cytat „MIELIŚMY ODROBINĘ NIEZBĘDNEJ ODWAGI” -ZBIGNIEW HERBERT.

W tym samym czasie w Kopalni Węgla Kamiennego  „Wujek”  podczas pacyfikacji strajku zabito 9 Górników, 23 zostało ciężko rannych.

CZEŚĆ I CHWAŁA BOHATEROM  WALCZACYM O WOLNĄ POLSKĘ

Dokument o strajku w URSUSIE -Miasto w stanie


 

 


Wiadomość tą wyświetlono 1506 razy.