Serwis informacyjny NSZZ Solidarność ENEA Gorzów Wlkp. - Czwartek, 05 Listopad 2026r.
Drukuj

10 stycznia w godzinach porannych w zielonogórskim Domu Księży Emerytów zakończył swoją ziemską pielgrzymkę bp senior diecezji zielonogórsko-gorzowskiej Adam Dyczkowski. Miał 88 lat.

30 grudnia 2020 r. biskup Dyczkowski trafił do szpitala zakaźnego w Zielonej Górze. Powodem były powikłania po COVID-19. Jego stan określano wówczas jako ciężki.

Niestety dzisiaj rano przegrał walkę w chorobą.

Prawie cztery lata temu biskup Dyczkowski uroczyście obchodził 60-lecie swojego kapłaństwa.

Za swoje największe osiągnięcie uznał zaproszenie do Gorzowa Jana Pawła II.

Biskup Adam Dyczkowski był również zaangażowany w proces tworzenia województwa lubuskiego i porozumień paradyskich, które dały podwaliny pod nowy samorząd w naszym województwie.

Był też Przyjacielem Solidarności i gorzowskich energetyków, od ponad dwudziestu lat w okresie Świąt Bożego Narodzenia spotykał się z nami na tradycyjnym spotkaniu opłatkowym. Dowcipy opowiadane przez bp. Adama oraz wspólny śpiew kolęd przy akompaniamencie gitary na długo pozostaną w naszej pamięci.

 

 

Co roku kolędując po gorzowskich parafiach  Przewodniczył Mszy Świętej w intencji byłych i obecnych energetyków.

30.04.2015 r. bp Adam Dyczkowski uhonorowany został tytułem „Zasłużony dla NSZZ Solidarność”. Zaszczytny tytuł na wniosek Regionu Gorzowskiego NSZZ Solidarność przyznał biskupowi  27 Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ Solidarność.
 

Adam Dyczkowski urodził się 17 listopada 1932 r. w Kętach, w rodzinie Feliksa i Marii z d. Jurasz. Jego ojciec był nauczycielem matematyki w liceum ogólnokształcącym w Kętach. W rodzinnej miejscowości ukończył szkołę podstawową, gimnazjum i liceum. W 1952 r. wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. 23 czerwca 1957 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk bp. Bolesława Kominka. W latach 1957-1964 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim odbywał studia specjalistyczne, które uwieńczył uzyskaniem tytułu doktora w zakresie filozofii przyrody. Następnie pracował we Wrocławiu jako wikariusz parafii katedralnej, duszpasterz młodzieży akademickiej i inteligencji, a także wykładowca filozofii w seminarium duchownym.

21 września 1978 r. został mianowany biskupem pomocniczym we Wrocławiu. Święceń biskupich 26 listopada 1978 r. udzielił mu abp Henryk Gulbinowicz. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa "Sursum corda" (W górę serca). Pełnił funkcję wikariusza generalnego, był odpowiedzialny za duszpasterstwo akademickie, duszpasterstwo inteligencji, nauczycieli, harcerzy i różnych środowisk zawodowych. Działał w Dolnośląskim Komitecie Odrodzenia Harcerstwa, pełniąc w nim funkcję przewodniczącego, oraz w Towarzystwie Przyjaciół Ossolineum jako członek zarządu, a także w Społecznym Komitecie Panoramy Racławickiej. W ramach Konferencji Episkopatu Polski był wiceprzewodniczącym Komisji ds. Duszpasterstwa Akademickiego, wchodził też w skład Komisji ds. Zakonnych, ds. Duszpasterstwa Ogólnego oraz ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia.

25 marca 1992 r. został mianowany biskupem pomocniczym w nowo utworzonej diecezji legnickiej. 17 lipca 1993 r. otrzymał nominację na biskupa zielonogórsko-gorzowskiego. 19 lipca 1993 r. objął kanonicznie rządy w diecezji, ingres do katedry gorzowskiej odbył 5 września 1993 r., a ingres do konkatedry w Zielonej Górze - 12 września tego roku. Jako biskup diecezjalny wspierał aktywność wiernych świeckich poprzez promocję stowarzyszeń katolickich, a zwłaszcza Akcji Katolickiej i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży.

Na czas jego posługi przypadły istotne wydarzenia w życiu diecezji, takie jak: obchody 50-lecia polskiej administracji kościelnej w Gorzowie Wlkp. (1995 r.), wizyta papieża Jana Pawła II (1997), rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego bp. Wilhelma Pluty (2002) oraz 1000. rocznica śmierci pierwszych męczenników Polski w Międzyrzeczu (2003). Po osiągnięciu 75. roku życia złożył rezygnację z urzędu. 29 grudnia 2007 r. przeszedł w stan spoczynku. Na emeryturze zamieszkał w Domu Księży Emerytów w Zielonej Górze.

Otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Gorzowa Wlkp., Głogowa i Zielonej Góry. Uniwersytet Zielonogórski wyróżnił go doktorem honoris causa. W 2018 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

==============================================================================================

W nocy z 3 na 4 stycznia 2021 r.  w Rzymie zmarł biskup Antoni Stankiewicz. Miał 85 lat.

Biskup Antoni Stankiewicz był wybitnym prawnikiem. Doktorat z prawa kanonicznego uzyskał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a z prawa cywilnego rzymskiego - na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim. Urodził się w 1935 r. w Oleszczenicach na Litwie, ale przez wiele lat był związany z Gorzowem i Ziemią Lubuską. Ukończył seminarium w Paradyżu, a święcenia kapłańskie przyjął w 1958 r. z rąk bpa Wilhelma Pluty. Później był notariuszem w Sądzie Biskupim w Gorzowie, notariuszem w Kurii Biskupiej w Gorzowie, a od 1978 r. był sędzia w Rocie Rzymskiej. W 2006 r. papież Benedykt XVI mianował go biskupem. Biskup był też doceniony w Polsce. W 2015 r. otrzymał Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Co ciekawe, bp Stankiewicz cały czas był zameldowany w bursie Sióstr Maryi Niepokalanej dla dziewcząt, która mieści się przy ul. Koniawskiej 51 na Zakanalu.

4.01.2021 bp. A. Stankiewicz przegrał walkę z koronawirusem.

26.01.2021 Uroczystości pogrzebowe obu Biskupów.

Spotkania Opłatkowe

Energetyczne Msze Święte

60 lecia kapłaństwa BP A.Dyczkowskiego


Wiadomość tą wyświetlono 5095 razy.